حاجی کجا میروی؟!

درمکه که رفتم، خیال میکردم دیگر تمام گناهانم پاک شده است

غافل از اینکه تمام گناهانم گناه نبوده و تمام درستهایم به

نظرم خطا انگاشته و نوشته شده بود...درمکه دیدم خدا چند سالیست

که از شهر مکه رفته و انسانها به دور خویش میگردند

در مکه دیدم هیچ انسانی به فکر فقیر دوره گرد نیست

دوست دارد زود به خدا برسد و گناهان خویش را بزداید

غافل از اینکه آن دوره گرد خود خدا بود

درمکه دیدم خدا نیست و چقدر باید دوباره راه طولانی

را طی کنم تا به خانه خویش برگردم

و درهمان نماز ساده خویش تصور خدارا

در کمک به مردم جستجو کنم

آری شاد کردن دل مردم همانا

برتر از رفتن به مکه ایست که خدایی در آن نیست...

مرحوم حسین پناهی

پ.ن:مکه کلیه پدریست که از بی پولی مجبوربه فروشش میشود
مکه تن زنیست که تن فروشی میکند تا فرزند گرسنه ی خودرا سیر کند
مکه دستهای زمخت زنیست که برای امرار معاش از صبح تا شب کار میکند
مکه در اشکهای پنهان کودک یتیمی است
مکه آن پیرمردیست که
وشاید پیرزنی باشد...
مکه در همه جا است شاید همسایه ی دردمند خودمان...!!!
پس بیاییم ما ما مکه را دریابیم نه مکه ما را